Akşehir Tren İistasyonu'nda Yaşanmış Harp Hatıraları -2

Uzun süre ardından koştuğum ve i̇lk kez “Dünden Bugüne Yahsiyan” adlı eserimizde yer verdiğimiz bu anıları i̇lk kez 1926 doğumlu olan ve geçtiğimiz sonbaharda kaybettiğimiz Kamile Bali’den duymuştum. hikâyeyi derlerken, Kâmile Bali’nin ailesinden bilgiler aldım. i̇lk olarak, şehit Mustafa’nın torunlarından Hamide Uz’un verdiği bilgiler şu yönde;
“Büyük dedem Mustafa Sarıkamış’ta şehit olmuş. Bize hikâyesini annem Kamile,  annesi Hatice’den duyduğu kadar ile anlattı. Annem Kamile her zaman dedesi ile övünür ben şehit torunuyum derdi. Annemden duyduğum kadarı ile Mustafa dedemizin hikâyesi şu şekilde: Dedem askerliği bitirip köyümüze gelmiş, o sırada Birinci Dünya Harbi patlak vermiş. Bir sabah dedemin de askere çağrıldığı haberi evlerine gelmiş. Dedem ve ninemiz Esmehan o an kahvaltı yapmakta imişler. Dedem cepheden çağrıldığını duyunca kahvaltısını bitirmeden, hemen Akşehir’e gitmiş. Giderken ninemize, akşama dönerim demiş ve yola koyulmuş. Bir daha da gelmemiş zaten. Ninemiz Esmehan yıllarca onu beklemiş. Köşe başlarında çocukları Hatice ve Emine’ye sarılarak ağlamış. Ninemin gözyaşları hiç dinmemiş. Erim aç gitti, gelir mi komşular, diye de ağıt yakarmış. Ninem de daha sonra onca hasreti ile göçüp gitmiş dünyadan. Dedemse Sarıkamış’ta donarak şehit olmuş.”
Sarıkamış şehidinin 2. kuşak torunlarından Altan Bali ise dedesi Mustafa hakkında bildiklerini şu şekilde anlattı:
“Bana hikâyeyi annem Kamile Bali anlattı. Dedem Sarıkamış’ta şehit olmuş. Eşinin adı Esmehan imiş. Mezarı eski okulun bulunduğu yerdeki mezarlıktadır. Ancak Kabrinin yerini bilmiyoruz.  Annemden duyduğun kadarı ile dedem askerliğini yapıp köye dönmüş. 1. Dünya Savaşı başlayınca dedemi ve köylülerimizi askere çağırmışlar. Dedem o gün sabah evden kahvaltı yapmadan çıkmış. Çıkarken ninemiz Esmehan’a akşama kalmaz gelirim, bana bulgur pilavı yapıver, gelince yeriz, demiş.  O gün akşam dedem eve gelmemiş. Sonraki günlerde de gelmemiş. Ninem ömrü boyunca beklemiş.  Bir zaman sonra köylülerimizden biri, savaş bitince köye dönmüş. Ninemiz Esmahan’a varıp, kocan Sarıkamış’a gitti, Akşehir tren istasyonundan giderken kızlarımı göremedim diye ağladı, trenden inmek istedi ise de askerler müsaade vermedi demiş. Ninem,  kocası Mustafa’nın yine de geleceğini ümit etmiş yıllarca. Hep ağlamış erim aç gitti diye.  Dedemiz Sarıkamış’ta şehit düşmüş. Ninem de hasreti ile bu dünyadan göç etmiş. Kim bilir ne acılar çektiler. Mekânları cennet olsun.” 
Günümüzde, Sarıkamış’ta şehit olan Mustafa’nın;  Gölçayır’da Sert, Bali, Uz.  Sultandağı’nda Cıbık, Gürel; Bolvadin’de Kara soy ismini taşıyanlarla akrabalık bağı vardır.